Mag je wat minder je best doen?

Twee maanden na de start van mijn yoga-opleiding, zat ik met een overbelaste knie. We waren de hoofd-knie serie aan het oefenen en in de amazonezit (zie plaatje hieronder) zweefde mijn zitbeentje mijlenver boven de grond. Ik denk dat de toren van Pisa zich zo voelde, nog voordat die gestut werd.

Mijn medestudenten zaten ALLEMAAL volkomen sereen met hun beide zitbeentjes op de grond. Degenen die dat niet deden, zaten denk ik in mijn dode hoek. Het enige wat ik kon denken was ‘dat moet ik toch ook kunnen!’. Dus ik ging oefenen, heel veel oefenen. Zittend voor de tv, terwijl ik een boek aan het lezen was, tijdens de opleiding. En vooral elke dag in mijn yogaroutine. Want, als je maar veel oefent en goed je best doet, dan komt het goed. Toch? Nou, daar ben ik van teruggekomen.

Kun je iets leren als je niet je best doet?

We hebben allemaal geleerd dat we ons best moeten doen. Op school, bij het sporten, in relaties. Daardoor zijn we gekomen waar we nu zijn … denken we. In de yoga hanteren we een andere manier van kijken. In het achtvoudige yogapad staan ‘regels’ over hoe je goed met je omgeving en met jezelf kunt omgaan. Een van die ongeveer 3000 jaar oude yogaregels is tevredenheid. Tevreden zijn met dat wat er is.

Tevreden zijn klinkt gemakkelijker dan het is

Dit klinkt wellicht als een open deur, als iets wat gemakkelijk is. Het probleem is alleen dat we zijn verleerd om tevreden zijn met wat er nu is, met wie we nu zijn. We hebben immers ons hele leven te horen gekregen dat we hard moeten werken, beter moeten worden, ergens ons best voor moeten doen. Hierdoor zijn we vergeten hoe het is om te accepteren wat er is.

Accepteren is ook fijn buiten yoga

Tevreden zijn is overigens iets anders dan nietsdoen. Je hebt discipline en inzet nodig om iets aan te gaan, om iets te bereiken. Maar het is belangrijk om daarbij je eigen grenzen aan te voelen. Die te accepteren en daardoor ook aan anderen te kunnen aangeven. Dit geldt natuurlijk voor meer momenten dan alleen tijdens het beoefenen van yoga. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als je alles doet vanuit tevredenheid met jezelf? Hoe is het dan om een presentatie te geven? Een moeilijk gesprek aan te gaan? In de file te staan?

Met mildheid naar jezelf kijken

Natuurlijk lukt het niet zomaar om altijd tevreden te zijn. Om je grenzen te accepteren en aan te geven. Maar dat is geen reden om het niet te doen. Blijf vooral oefenen. Lukt het niet? Kijk dan of je mild naar jezelf kunt zijn, in plaats van jezelf hiervoor af te straffen.

Mijn ‘streberige ik’ komt ook echt nog weleens om de hoek kijken. Maar ik zie dat het aangeleerd gedrag is. Dat ik het niet zelf ben. Daardoor kan ik erom lachen. Jij ook? Ik hoor graag of het je lukt om te oefenen en wat dat met je doet!

Andere nieuwsberichten

Wat kan allemaal wel?

Wat als alles anders is? Afgelopen week had ik een gesprek met mijn puberzoon. Hij baalt dat door de lockdown scouting niet

Adem en houding

Je houding kan niet fout zijn Als kind heb ik houdingstherapie gehad en ook op latere leeftijd heb ik van therapeuten gehoord

Omarm ongemak

Word jij ook zo blij van tegenslagen? Vind je het heerlijk als iemand onaardig tegen je is? Omarm je ongemak? Waarschijnlijk niet. Grote

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top

Doe je mee?

* bij aanmelding voor de challenge ben je ook ingeschreven voor de nieuwsbrief van Yoga-Beweging. Hiervoor kun je je op elk moment uitschrijven.

40 dagen verstilling

Heb je behoefte aan stilte, maar weinig tijd? Meld je hier aan voor de 40 dagen VERSTILLING challenge! In slechts 15 minuten per dag begeleid ik je met toegankelijke yogahoudingen en ademoefeningen naar meer verstilling. 

www.yoga-beweging.nl